می‌ روم بالا تا اوج، من پر از بال و پرم.
راه می بینم در ظلمت، من پر از فانوسم.
من پر از نورم و شن
و پر از دار و درخت.

پرم از راه، از پل، از رود، از موج.
پرم از سایه‌ ی برگی در آب:
چه درونم تنهاست

/ 0 نظر / 12 بازدید